ایران ترجمه – مرجع مقالات ترجمه شده دانشگاهی ایران

میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی

میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی

میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی – ایران ترجمه – Irantarjomeh

 

مقالات ترجمه شده آماده گروه پزشکی

مقالات ترجمه شده آماده کل گروه های دانشگاهی

مقالات رایگان

مطالعه ۲۰ الی ۱۰۰% رایگان مقالات ترجمه شده

۱- قابلیت مطالعه رایگان ۲۰ الی ۱۰۰ درصدی مقالات ۲- قابلیت سفارش فایل های این ترجمه با قیمتی مناسب مشتمل بر ۳ فایل: pdf انگیسی و فارسی مقاله همراه با msword فارسی  

چگونگی سفارش

الف – پرداخت وجه بحساب وب سایت ایران ترجمه (شماره حساب) ب- اطلاع جزئیات به ایمیل irantarjomeh@gmail.com شامل: مبلغ پرداختی – شماره فیش / ارجاع و تاریخ پرداخت – مقاله مورد نظر
مقالات ترجمه شده پزشکی - ایران ترجمه - Irantarjomeh
شماره
۶۰
کد مقاله
MDSN60
مترجم
گروه مترجمین ایران ترجمه – irantarjomeh
نام فارسی
میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی
نام انگلیسی
normal microbiota respiratory tract
تعداد صفحه به فارسی
۱۸
تعداد صفحه به انگلیسی
۹
کلمات کلیدی به فارسی
میکروبیوتای نرمال, مجرای تنفسی
کلمات کلیدی به انگلیسی
normal microbiota, respiratory tract
مرجع به فارسی
نگارش دهم آلودگی های میکروبیولوژی و میکربی تاپلی و ویلسون
موضوع: باکتری شناسی
بخش: اکوسیستم های عمومی
فصل: میکروبیوتای انسانی
عنوان: میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی
ادوارد آرنولد
مرجع به انگلیسی
Topley & Wilson’s Microbiology and Microbial Infections
قیمت به تومان
۱۰۰۰۰
سال
۲۰۰۶
کشور

 

 
میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی
نگارش دهم آلودگی های میکروبیولوژی و میکربی تاپلی و ویلسون
موضوع: باکتری شناسی
بخش: اکوسیستم های عمومی
فصل: میکروبیوتای انسانی
عنوان: میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی
  ادوارد آرنولد، ۲۰۰۶
 
میکروبیوتای نرمال مجرای تنفسی
مجرای تنفسی را می توان از نقطه نظر تنفسی به مجاری هوایی فوقانی که شامل مجاری بینی قدامی و خلفی می باشند و مجاری حلق و بینی، مجاری هوایی میانی، متشکل از اوروفارنکس و لوزه ها، و مجاری هوایی پایینی، با توجه به حنجره، نای، نایچه و ششها، تقسیم نمود. این دسته بندی به عنوان مبنای مفیدی برای بررسی دینامیک کلنی شدگی مجرای هوا مدنظر می باشد. تفاوتهای ساختاری و فیزیولوژیکی در هر منطقه فراهم آورنده یک محیط سازگار برای برخی از ارگانیسم ها از یک طرف و محیط نامطلوب برای ارگانیسم های دیگر از طرف دیگر شده است.
 
مجاری بینی و نازوفارنکس
تعداد نسبتا اندکی از ارگانیسم ها در ناحیه مجاری بینی وجود دارند، که گونه های استافیلو،  متشکل  از  اس. آرئوس و کوآگولازـ منفی، Corynebacterium، Peptostreptococcus و Fusobacterium به عنوان شایع ترین موارد به حساب می آیند. به علاوه نرخ کاریج S. aureus در بخش قدامی بینی غالبا در کودکان پیش از دوره بلوغ بیشتر از بالغین می باشد. ریکاوری دیگر ارگانیسم ها در ناحیه بینی به عنوان امری شایع تلقی شده، اما آنها غالبا متشکل از تعداد گونه های کوچک و گذرا می باشند. جمعیت میکروبی در نازوفارنکس به صورت کمپلکس تر بوده که در آن شاهد شیوع بیشتر گونه های streptococci و Neisseria می باشیم. streptococci را می توان به راحتی بیشتری از ناحیه نازوفارنکس حذف نمود، که در آن گونه های Streptococcussalivarius و Streptococcus غالبا به صورت ایزوله قرار داشته و همچنین این مورد برای Streptococcus نیز صحت دارد.  بسیاری  از  گونه های  Neisseria،  شامل  including N. meningitidis در کلاسترهای بینی – حلقی  قابلیت  ریکاوری  دارند.  کلونیزاسیون N. meningitidis  از کمتر از ۱۰ درصد تا بیش از ۹۵ درصد احتمال بروز داشته و بیشترین میزان بروز در افراد بالغ جوان سال می باشد که غالبا در مؤسسات یا در ارتش حضور داشته، جایی که اپیدمی اصلی بیماری مننگوکوکی مشاهده شده است. شایع ترین گونه های مجزا شده Neisseria شامل گونه های Neisseria subflava، Neisseria sicca، Neisseria cinerea، Neisseria mucosa و Neisseria lactamica هستند. گونه های متعدد دارای نوعی همزیستی در بیش از نیمی از جمعیت مشخص شده می باشند. گرم منفی نسبی coccobacilli که قابلیت کلنی سازی nasopharynx شامل Moraxella catarrhalis را دارد، هم اکنون به عنوان شایع ترین علت آلودگیهای مجرای تنفسی ( همانند sinusitis، bronchitis) و Kingella spp. بشمار می آیند. سویه های کپسوله نشده و سویه های کپسوله شده H. influenzae غالبا در نازوفارنکس (nasopharynx) دیده شده است، همانند Cardiobacterium hominis بعنوان ارگانیسم های مرتبط با آلودگیهایی دریچه قبلا سبب صدمه قلب.
اوروفارنکس و لوزه ها
اوروفارنکس به عنوان ترکیب پیچیده ای از اکوسیستم ها به شمار می آید که هر کدام دارای جمعیت میکروبی متمایزی هستند. تفاوت های قابل پیش بینی در ارگانیسم ها را می توان در بزاق، شکافهای لثه ای، سطوح دندان، زبان و پوشش جداره های ماهیچه ای یافت. باکتری کوکسی گرم مثبت و گرم منفی در ناحیه اوروفارنکس شایع هستند. به طور کلی باکتری های غیرهوازی در مقایسه با باکتریهای هوازی بسیار بیشتر بوده و نسبت ۱۰۰ به ۱ را به وجود می آورند. شایع ترین باکتری های غیرهوازی عبارتند از Peptostreptococcus، کوکسی گرم مثبت (همانند Micromonas، PeptoniphilusVeillonella, Actinomyces و Fusobacterium شایع ترین باکتریهای هوازی نیز عبارتند از Streptococcus و Neisseria.
نای، حنجره، نایچه و شش
کلونیزاسیون مجاری پایینی هوا غالبا به صورت گذرا یا ترانزیت می باشد، و غالبا ارگانیسم های اندکی در هر زمان در این نواحی دیده می شوند. تنها زمانی که شاهد بروز فرآیند کلونیزاسیون طولانی مدتی می باشیم به هنگامی است که سلولهای اپیتلیکال مژکدار از طریق آلودگی (همانند آلودگی با ویروس آنفلوآنزا) یا بیماری (نظیر بیماری های انسداد ریوی مزمن) آسیب دیده باشد. این امر موجب عبور تراوشهای تنفسی به داخل مجاری سلولی پایینی و نای می شود، و در نهایت موجب تکثیر میکروبها در آن ناحیه خواهد شد.
میکروبیوتای نرمال مجاری معده ای روده ای
همانند مجاری تنفسی، مجاری معده ای روده ای نیز قابلیت تقسیم به نواحی آناتومیکی متمایزی می باشند که هر کدام دارای میکروبیوتای خاص خود هستند. این مورد می تواند شامل مری، شکم، بخش تهی روده یا روده دراز فوقانی، روده کوچک دیستال و روده بزرگ می شود. این نکته مشخص می باشد که در داخل هر کدام از این نواحی، گونه های میکروبی غشای مخاطی، در داخل کیریپتها، و در لومن می تواند به صورت متفاوت باشند. متأسفانه، قابلیت نمونه برداری هر ناحیه بدون آلوده سازی دیگر مناطق سالم افراد محدود می باشد. کامل ترین اطلاعات در خصوص شکم و روده بزرگ به دست آمده است. گونه های میکروبی در مناطق دیگر بر حسب مطالعه ترکیب میکروبی مدفوع یا نمونه جمع آوری شده به هنگام جراحی بخش های داخلی شکم مورد ارزیابی قرار می گیرد.
مری
اطلاعات ناکافی در خصوص نوع میکروبی بخش مری وجود دارد. با این حال، باکتری oropharyngeal را می توان در این بخش، همانند ارگانیسم هایی که در شکم کلنی می کنند، منفک ساخت. کلنیزاسیون گذرا در این ارگانیسم ها در افراد سالم نیز دیده می شود. در حالت بیماری، باکتری ها به عنوان علل غیر شایع آلودگی های مری و مربوط بدان به شمار می آیند، که در آن قارچهای مخمر (همانند کاندیدا) و ویروسهای مختلف (نظیر سیمپلکس هرپس، سیتومگالوویروس) نقش مهمی را بازی می نمایند.
 
شکم
شکم به عنوان یک ارگان غیرپذیرا به شمار می آید که حاوی هیدروکلریک اسید و پپسینوژن یا ماده مربوط به هضم غذا (یک پپسین پیش شرط) که به وسیله سلولهای جداره ای و اصلی جدا شده است می باشد، که خود سبب تشکیل غشای مخاطی گاستریک می شود. به همین دلیل، میکروبیوتای میکربی بصورت پراکنده می باشد و بطور ابتدا به ساکن در ارتباط با اپیتلیوم سطحی می باشد و بوسیله تراوشات ماهیچه ای و بیکربونات محافظت می شود. ارگانیسم موجود در شکم Lactobacillus spp. با قابلیت تلرانس اسیدی  Streptococcus spp. و Helicobacter pylori است. در حالی که این دو ارگانیسم اول در ارتباط با بیماریهای گاستریک نمی باشند، H. pylori  سبب بروز التهاب معده و گاستریک (پپتیک) و زخم اثنی عشر شده و در ارتباط با بدخیمی گاستریک / معده می باشد. دیگر ارگانیسم ها ممکن است بصورت ایزوله در شکم باشند، مخصوصا چندین ساعت پس از صرف غذا، اما عقیده بر آن است که این موارد معرف عبور تودگذر در شکم می باشند.
تهی روده و روده دراز بالایی
تعداد میکروبهایی که در بخش بالایی روده کوچک هستند اندک گزارش شده است ( به طور کلی کمتر از ۱۰۵ ارگانیسم بر حسب میلی لیتر مایع) و به صورت شایع دارای حالت ناهوازی بوده و عمدتا متشکل از Lactobacillus، Streptococcus، Peptostreptococcus، Anaerococcus، Finegoldia، Peptoniphilus و Prevotella هستند. در صورت گرفتگی مجرای بالایی و بروز حالت سکون ( همانند سندروم بلیند لوپ) متعاقبا این نوع از میکروبها قابلیت تبدیل به باکتری های کولونیکی مشابه ( همانند Bifidobatterium، Bacteroides، Clostridium، Escherichia، Enterococcus) را داشته و منجر به سندروم بد جذبی می شوند.
روده کوچک دیستال
این ناحیه به عنوان منطقه گذار بین تعداد نسبتا پراکنده ای از باکتریهای با قابلیت تحمل محیط اسیدی، که بخش فوقانی مجرای روده ای را اشغال نموده و مقدار زیادی از این میکروبها در روده بزرگ، مد نظر است. با وجود آنکه این مورد مشخص نمی باشد که کدام یک از ارگانیسم ها قابلیت کلنی سازی در این بخش از مجرای معده ای روده ای را به صورت اولیه دارند، این موضوع مشخص گردیده است که جمعیت میکروبی به میزان زیادی (تقریبا ۱۰۹-۱۰۸ ارگانیسم ها برحسب گرم مدفوع) و مورد معکوس وجود داشته و همچنین بیشتر انباشتگی  به صورت میکروبهای ناهوازی  می باشد.
 روده بزرگ
این بخش به عنوان پرجمعیت ترین ارگان در بدن انسان به شمار آمده و بیش از ۱۰۸ باکتری هوازی و ۱۰۱۱ باکتری غیرهوازی در هر گرم مدفوع درآن وجود دارند. بیشترین تعداد باکتریها در روده بزرگ عبارتند از Bifidobacterium spp.، Bacteroides spp.، Eubacterium spp.، Enterococcus spp. و E. coli. این مورد ارزیابی شده است که مدفوع حاوی ۱۰۱۱ باکتروئید در گرم است. با وجود آنکه B. fragilis به عنوان  بیشترین  گونه های  سمی  یا  بدخیم به حساب  می آید، باکتروئیدهای thetaiotaomicron از نظر تعداد بیشتر در ناحیه کلون هستند. دیگر باکتروئیدها واقع در کلون شامل Bacteroides capillosus، Bacteroides coagulans، Bacteroides putredinis و Bacteroides ureolyticus می باشند.  Eubacterium spp. به عنوان دومین باکتری شایع در روده مدنظر است که بیش از  ۱۰۱۰ ارگانیسم در هر گرم مدفوع و ۱۶ گونه متمایز در این رابطه مشخص شده است. مشخص ترین گونه ها شامل Eubacterium aerofaciens، Eubacterium contortum، Eubacterium cyiindoides، Eubacterium lentum و Eubacterium rectale هستند. ده گونه Bifidobacterium نیز در مدفوع مشخص شده که برخی از آنها ترجیحا متعلق به کودکان و بقیه در ارتباط با افراد بالغ هستند. شایع ترین گونه های مجزا شده شامل B. bifidum، B. longum و B. adolescentis هستند. گونه های بیشمار انتروکوک نیز تشکیل شده اند که بیشتر آنها در بخش روده انسانها دیده شده اند. Enterococcus faecalis، Enterococcus faecium، Enterococcus casseliflavus و Enterococcus gallina نیز جزء موارد شایع به حساب می آیند که در روده تقریبا کلیه انسانها وجود داشته و سبب ایجاد کلنی روده ای به مجردی که یک کودک زاده شد می گردد.
با وجود آنکه این مورد از نقطه نظر مقداری تعداد نسبتا اندکی را شامل می شود ( تقریبا ۱ درصد مجموع جمعیت باکتری) می توان آن را به عنوان شایع ترین ارگانی به حساب می آید که مسئول آلودگی های داخل شکمی می باشد.
تعداد زیادی از ارگانیسم ها در داخل روده بزرگ کلنی می کنند. آکتینومایسز به عنوان یک مورد ایزوله در گونه های مدفوع به حساب آمده، با این حال کلنی روده ای به طور آشکار مشاهده نشده است. Streptococcus spp. شامل Streptococcus bovis که در ارتباط با مشکلات و بدخیمی مربوط به روده می باشد نیز از نمونه های مدفوع گزارش شده است.
Gemella morbillorumis عضو گونه روده ای معمولی، همانند تعداد زیادی از کوکسی های غیرهوازی گرم مثبت (همانند Anaerococcus prevotii، Finegoldia magnus، Peptoniphilus asaccharolyticus) است. Bacillus spp.  تشکیل دهنده هاگ و Clostridium spp. نیز در نمونه های مدفوع دیده شده اند. با وجود آنکه این مورد ممکن است معرف گذار ساده ای در مجرای معده ای روده ای باشد پس از هضم غذا یا آشامیدنی، غالب نویسندگان اعتقاد دارند که Clostridium spp. به عنوان بخشی از جمعیت شایع روده ای به شمار می آید. V. parvula قابلیت کلنی در مجاری روده ای انسانها را داشته، با این حال این مورد به طور کلی به تعداد اندکی حضور دارد. همانند E. coli، تعداد دیگر Enterobacteriaceae قابلیت سکونت در روده را خواهند داشت. Citrobacter spp.، Klebsiella spp.، Enterobacter spp.، Proteus spp. و گونه های مختلف دیگر نیز در نمونه مدفوع دیده شده اند. Haemophilus spp. قابلیت بازیافت در نمونه مدفوع در صورت استفاده از رسانه کشت انتخابی را خواهد داشت. ارگانیسم های دیگر نیز مشخص شده اند اما تعداد آنها اندک است، شامل گونه های Fusobacterium، Porphyromonas و Prevotella. گونه های Uncultivable مربوط به Treponema نیز در نمونه مدفوع گزارش گردیده است.
 
میکروبیوتای نرمال در مجاری تناسلی
مجاری تناسلی نسبتا استریل می باشند، به جز مجاری پیشاب و واژن زنان. میکروبها قابلیت مهاجرت به بالای مجاری پیشاب در داخل مثانه را داشته اما این موارد به سرعت در افراد سالم به وسیله عملکرد آنتی بادیهای محلی تمیز می شوند، علاوه بر این فعالیت ضد میکروبی سلولهای اپیتریال لفافه ای نیز در مثانه و همچنین عملکرد فلاشینگ فرآیند جمع آوری ادرار نیز در این امر میسر می باشد. حالب ها، کلیه ها، پروستات و دهانه رحم به طور معمول استریل می باشند. مجاری پیشاب زنان قابلیت کلنی تعداد زیادی از انواع گونه های lactobacilli و streptococcal species را داشته و علاوه بر این گونه های کوآگولاز ـ منفی staphylococci نیز در این زمینه نقش دارند. ارگانیسم های موجود در مدفوع نظیر Escherichia coli و Enterococcus spp. نیز قابلیت کلنی سازی در بخش مجاری پیشاب زنان را داشته اما غالبا به صورت گذرا بوده و به میزان اندکی وجود دارند. به هنگامی که این ارگانیسم ها به سمت بالای ناحیه مثانه مهاجرت می کنند، آنها در پیشاب تکثیر شده و سبب آلودگی مجاری پیشاب می شوند.
گونه میکروبی در ناحیه واژن غالبا بیشمار و متنوع می باشد. Lactobacilli به عنوان شایع ترین ارگانیسم ها به شمار می آید چرا که آنها قابلیت تکثیر در محیط اسیدی را دارند. شایع ترین گونه های مشخص شده مجزا شامل Lactobacillus acidophilus، Lactobacillus fermentum، Lactobacillus casei و Lactobacillus cellobiosus هستند. دیگر گونه های ناهوازی در ترشحات واژن عبارتند از : Bifidobacterium، کوکسی غیرهوازی، Porphyromonas و Prevotella. شش گونه Bifidobacterium نیز در ناحیه واژن مشخص شده اند. B. bifidum و B. longum به عنوان بیشترین گونه ها در این ناحیه محسوب شده اند. به همین صورت هشت گونه کوکسی ناهوازی (همانند Peptococcus niger، Peptoniphilus asaccharolyticus، Anaerococcus hydrogenalis، A. lactolyticus، A. tetradius، Finegoldia magna و Peptostreptococcus vaginalis) در واژن حضور دارند. گونه های Porphyromonas asaccharolytica، Prevotella bivia و Prevotella disiens به عنوان موارد مهم مقیم در واژن محسوب می شوند. Actinomyces spp. نیز به نظر در این ناحیه وجود دارد چرا که در ارتباط با آلودگیهای واژنی می باشد. با این وجود، حضور آنها بحث برانگیز است.A. israelii  به طور معمول در ارتباط با آلودگیهای آکتینومیکوتیک آلت تناسلی می باشد. Propionibacterium مخصوصا Propionibacterium نیز در ناحیه واژن حضور دارند. در نهایت Mobiluncus spp. نسبتا در زنان سالم نادر بوده اما به عنوان علت شایع باکتری واژنی به حساب می آید. بنابراین، این احتمال وجود دارد که این آلودگی غیرهوازی در گونه های میکروبی واژنی به تعداد اندکی وجود داشته باشد.
باکتریهای غیرهوازی شایع در واژن شامل Staphylococcus (عمدتا گونه های کوآگولاز ـ منفی )، Streptococcus و Corynebacterium spp هستند. گروه ویریدانس و گونه های f3-hemolytic (همانند گروه های B، C و G) استرپتوکوکسی نیز در واژن حضور دارند. به علاوه Gardnerella vaginalis نیز قابلیت کلنی در بخش تناسلی انسان و مجاری ادرار را داشته، با این حال این ارگانیسم تنها به میزان زیادی در زنان دارای بیماری التهاب واژنی و شریک جنسی مرد آنها دیده می شود. Neisseria spp. شامل N. meningitidis نیز در ترشحات واژنی مشخص شده است، که به عنوان گونه Haemophilus (شامل H. influenzae و H. parainfluenzae) می باشد. با وجود آنکه این ارگانیسم ها قابلیت بازیافت از یک بخش بزرگی از افراد را دارند، آنها به طور کلی به عنوان بخشی از جمعیت اقلیت باکتریها به حساب می آیند. تعدادی از باکتریهای Enterobacteriaceae، مخصوصا E. coli نیز در گونه های واژنی یافت شده اند، با این حال آنها غالبا به تعداد اندکی هستند. Weeksella virosa نیز به صورت منحصر به فرد در گونه های تناسلی دیده می شود، مخصوصا در زنانی که از نظر جنسی فعال هستند این موضوع بیشتر نمود دارد. سه گونه غیرپاتوژنی Treponema (Treponema phagedenis، Treponema refringens و Treponema minutum) نیز در گونه های واژنی به صورت منفک گزارش شده اند.
شش گونه Mycoplasma (Mycoplasma hominis، Mycoplasma genitalium، Mycoplasma fermentans، Mycoplasma primatum، Mycoplasma spermatophilum و Mycoplasma penetrans) نیز به طور ابتدا به ساکن در مجاری تناسلی ادراری کلنی می کنند. به علاوه، ارگانیسم مرتبط U. urealyticum به عنوان یک ساکن اصلی چنین موقعیتی به شمار می آید. نقش این ارگانیسم ها در بیماری بحث برانگیز است، اما به طور آشکار M. hominis و U. urealyticum دارای پتانسیل پاتوژنتیکی زیادی می باشند.
تماس با ما

اکنون آفلاین هستیم، اما امکان ارسال ایمیل وجود دارد.

به سیستم پشتیبانی سایت ایران ترجمه خوش آمدید.