مقايسه عملكرد پروتكل هاي مسيريابي چند بخشي كنشي و واكنشي در شبكههاي
مش بيسيم
خلاصه
مسيريابي چند بخشي يا انتشار همزمان يك تكنولوژي كليدي براي شبكههاي ارتباطات مدرن
به شمار ميآيد. اين سيستم نسبت به ارسال كپي واحدي از يك پيام كه از سوي يك منبع
صادر شده است بسمت دريافتكنندهها يا گيرندههاي متعدد، با استفاده از لينك
ارتباطاتي، كه بوسيله مسيرهاي هدايت شده بسمت گيرندگان به اشتراك گذاشته شده است،
اقدام ميكند. چنين سيستمي مخصوصاً در محيطهاي بدون سيم، جاييكه پهناي باند نادر
ميباشد و بسياري از كاربران كانالهاي بدون سيم يكساني را به اشتراك گذاشته اند،
مناسب و مفيد خواهد بود. عليالخصوص، براي شبكههاي مش بدون سيم (WMNها)،
وضعيت انتشار همزمان ميتواند معرف ارتقاي بزرگي در زمينه قابليت شبكه و از طريق
بكارگيري مزيت لينك ها باشد، مزيتي كه با استفاده از آن ميتوان لينكها را براي
كاربران متعددي به اشتراك گذاشت تا آنكه دادههاي يكساني كه تنها يكبار ارسال شده
است را دريافت دارند. جهت پشتيباني از انتشار همزمان، چندين پروتكل مسيريابي چند
بخشي براي اينترنت و شبكه هاي ادهوك (ad hoc) يا همان شبكه هاي اقتضايي طراحي شده
است. با اين وجود، هيچگونه پروتكل مسيريابي چند بخشي يا چند حالته خاصي براي پروتكل
WMN طراحي نشده است. بر اين مبنا، مقايسه عملكرد پروتكل هاي مسيريابي چند بخشي يا
انتشار همزمان كنوني در شبكه هاي مش بيسيم به منظور آناليز رفتار و ميزان
تأثيرگذاري آنها الزامي خواهد بود. اين مقاله نسبت به ارائه شبيه سازي و آناليز
عملكرد پروتكل هاي مسيريابي چند بخشي كنشي و واكنشي موجود در شبكه هاي WMN اقدام
مينمايد. سه پروتكل مسيريابي چند بخشي شايع به منظور مقايسه عملكرد انتخاب
گرديدند. اين سه پروتكل عبارتند از: پروتكل مسيريابي چند بخشي بر حسب تقاضا
(ODMRP)، پروتكل اقتضايي چند بخشي بردار فاصله برحسب تقاضا (MAODV) و در نهايت
پروتكل چند بخشي باز نمودن كوتاه ترين مسير در ابتدا (MOSPF). در بين آنها پروتكل
MOSPF به عنوان پروتكل چند بخشي واكنشي مدنظر ميباشد، در حالي كه پروتكل MAODV و
ODMRP تحت عنوان پروتكل چند بخشي واكنشي ناميده ميشوند. پروتكل MAODV نسبت به
ايجاد و تامين يك درخت چند بخشي به اشتراك گذاشته شده براي هر گروه مربوطه اقدام
مينمايد و بر اين مبنا ODMRP يك ديدگاه مبتني بر مش ميباشد كه از مفهوم گروه
ارسال استفاده ميكند. هدف ما بررسي قدرت نسبي و نكات ضعف هريك از اين پروتكل ها
ميباشد.
كلمات كليدي:
MAODV،
MOSPF، پروتكل مسيريابي چند بخشي، ODMRP، شبكههاي مش بيسيم
شبكه هاي مش بدون سيم (WMNها)
اخيراً توجه زيادي را به سوي خود جلب نموده و به عنوان يك پديده تكنولوژيكي داراي
پتانسيل زياد در زمينه كاربردهاي گوناگون و وسيعي مد نظر ميباشند. اين شبكه ها از
خصيصه خود سازماندهي و خود پيكربندي ديناميكي استفاده مينمايند و بر اين مبنا گره
هاي آنلاين موجود در شبكه نسبت به ايجاد يك شبكه اقتضايي يا ادهوك (ad hoc) و
برقراري اتصالات مش (شبكه بندي) اقدام مينمايند. شبكه هاي مش بيسيم شامل روترها يا
مسيريابهاي مش و كلاينت هاي مش ميباشند، جاييكه روترهاي مش از تحرك حداقلي
برخوردار بوده و تشكيل دهنده استخوان بندي يا ستون پشتيبان WMNها ميباشند. آنها
فراهم آورنده دسترسي شبكه براي كلاينت هاي مش و كلاينت هاي معمولي هستند. كلاينت
هاي مش ميتوانند به صورت ايستگاهي يا موبايل (متحرك) باشند و ميتوانند يك شبكه مش
كلاينت را در بين خود و با بهرهگيري از روترهاي مش تشكيل دهند. بر اين مبنا سه
استاندارد WMN وجود دارد كه عبارتند از شبكه هاي مش IEEE 802.11، شبكه هاي مش
802.15.
در اين مقاله، آناليز و بررسي هايي بر روي نتايج شبيه سازي اكتسابي در خصوص سه
پروتكل مسيريابي انتشار چند بخشي شايع يعني
ODMRP،
MAODV و MOSPF انجام پذيرفت. كليه شبيه سازي ها در شبكه هاي مش بسيم انجام شدند.
MOSPF به عنوان نمادي از پروتكل هاي مسيريابي انتشار چند بخشي كنشي برگزيده شد. از
طرف ديگر MAODV نيز به عنوان شاخص مبتني بر درخت برگزيده شده و ODMRP نيز به عنوان
نماد پروتكل هاي مسيريابي انتشار چند بخشي مبتني بر مش برگزيده شد. هر دو پروتكل
MAODV و ODMRP جزء پروتكل هاي مسيريابي انتشار چند بخشي واكنشي ميباشند. از بررسي
جاري ميتوان اينگونه نتيجه گيري نمود كه پروتكل هاي مسيريابي انتشار چند بخشي كنشي
براي WMNها مناسب نميباشند، كه علت آن داشتن سرباره ها يا اورهدهاي مسيريابي زياد
خواهد بود. در بين دو پروتكل مسيريابي واكنشي ديگر، پروتكل مبتني بر مش (ODMRP)
عملكرد بهتري را در مقايسه با پروتكل مسيريابي مبتني بر درخت (MAODV) نشان داده
است.
